Pilsko 1557 m n.p.m. z Przełęczy Glinne 🔁

To był jeden z nielicznych moich górskich wypadów (nie licząc dni, w których przerabiałem kilka tras), który rozpocząłem po południu. Zazwyczaj zrywam się o świcie na spotkanie z przygodą. Z Pilskiem było inaczej. Wystartowałem dopiero o 14:01 w ciepły sierpniowy piątek.

Błotniste początki

Parking na Przełęczy Glinne (809 m n.p.m.) był prawie pełny, ale jak się człowiek uprze, to auto się gdzieś wciśnie (byle z głową i nie łamiąc przepisów). Pogoda wymarzona: ładne niebo z fotogenicznymi chmurami, lekki wiatr, 20 stopni. Gdyby wszystkie wejścia na górę miały taką oprawę…

Początek trasy to była nieprzyjemna niespodzianka: błoto, błoto, a potem jeszcze trochę błota. Na szczęście błotna udręka skończyła się mniej więcej po pierwszym kilometrze. Potem zaczęło się właściwe podejście – odczuwalne, choć nie dramatyczne. W lesie całkiem przyjemnie: cień, korzenie, kamienie, kilka przewróconych drzew (do przeskoczenia lub obejścia). Pierwsze dwa kilometry niebieskiego szlaku to gładki spacer (średnie nachylenie 9%), który następnie przeradza się w 3 kilometrowe podejście o średnim nachyleniu ok. 20% (miejscami do 34%). Nie jest to jakaś wyrypa, ale czujesz, że serce bije.

Nie przegap szczytu

Po około 4,5 km i 1:15h zameldowałem się na Górze Pięciu Kopców (1535 m n.p.m.). Tabliczka z napisem „Pilsko Hranica” może wprowadzać w błąd, bo Pilsko znajduje się nieco dalej, na południe – zielonym szlakiem w stronę słowackiej strony, przez kosodrzewinę, jakieś 5 minut marszu.

Pilsko (1557 m n.p.m.) to drugi co do wysokości szczyt Beskidu Żywieckiego, po Babiej Górze. Pod względem ekspozycji – znacznie łagodniejsze, ale widokowo? Kapitalne. Z jednej strony Babia jak na dłoni, z drugiej przy sprzyjającej pogodzie – Tatry aż po Krywań, dalej Mała Fatra, a i Beskid Śląski i Żywiecki. Góra, która daje poczucie wysokości, ale nie wystawia na próbę układu równowagi. Tego dnia jednak Tatry były ledwo dostrzegalne.

Mizianie

Zejście z Pilska zaplanowałem niebieskim szlakiem przez Kopiec (1401 m n.p.m.) na rozejście szlaków nad Halą Cebulową (to średnio-stromy odcinek), gdzie dalej czerwonym dotarłem do Hali Miziowej i dużego Schroniska PTTK. Tłoku nie było, więc oddałem się chwili relaksu przy herbacie i przekąskach. W związku z tym, że słońce było jeszcze wysoko nie musiałem się spieszyć i z wolna ruszyłem czerwonym szlakiem w kierunku Przełęczy Glinne. Mała uwaga: odnalezienie znaczników czerwonego szlaku na Hali Miziowej do zejścia nie było łatwe i żeby precyzyjnie trafić w szlak przy wejściu do lasu poniżej musiałem posiłkować się GPSem.

Ostatni odcinek od schroniska do przełęczy zajął mi 1:15h – a całość trasy z wliczonymi przerwami prawie cztery godziny. O 18 przebierałem już obuwie przy aucie na pustym parkingu.

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Pilsko 1557 m n.p.m. z Przełęczy Glinne (pętla)
🔹 Ekspozycja: znikoma. Cała trasa prowadzi przez szerokie, bezpieczne ścieżki, głównie wśród lasów i hal. Jedynie na samym szczycie Pilska rozpościerają się szerokie widoki, ale nie towarzyszą im żadne przepaście ani wąskie przejścia.
🔹 Trudności techniczne: umiarkowane. Podejście od strony Hali Cebulowej i zejście południową częścią pętli mogą zmęczyć ze względu na długość i przewyższenie, jednak szlak nie zawiera trudnych ani stromych odcinków.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Ze względu na popularność trasy latem i w weekendy może być trudno o miejsce parkingowe na Przełęczy Glinne – warto przyjechać wcześnie rano.
🔹 Szczyt bywa wietrzny i odsłonięty – przy silnym wietrze warto mieć osłonę przeciwwiatrową.

Trasa na Pilsko nie budziła żadnych lęków związanych z wysokością. Ekspozycja praktycznie nie występuje, a rozległe widoki na szczycie są bardziej malownicze niż stresujące. Dobrze nadaje się na spokojną, choć nieco wymagającą kondycyjnie wędrówkę.

Zdjęcia ze szlaku

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•