Lubomir (904 m n.p.m.) - Beskid Makowski

EKSPOZYCJA

1 / 10

Pamiętaj: Ocena ekspozycji na szlaku to moje subiektywne odczucie.
Wrażliwość na przestrzeń jest bardzo indywidualna, dlatego traktuj ten wskaźnik jako orientacyjną wskazówkę, a nie twardą regułę.
Jeśli na szczycie znajduje się na przykład wieża widokowa, ocena ekspozycji może być wyższa.

Lubomir nie jest szczytem, który wygrywa widokami czy spektakularnym finałem podejścia. Sam wierzchołek, ukryty głęboko w lesie, bywa ciemny i, powiedzmy to wprost, dość nijaki. Głównym wyróżnikiem tego miejsca pozostaje obserwatorium astronomiczne, przez co Lubomir bardziej ciekawi, niż zachwyca. Dodatkowego smaczku dodaje fakt, że góra ta jest przedmiotem wiecznego sporu geografów — w zależności od tego, kogo zapytasz, leży albo w Beskidzie Makowskim, albo w Beskidzie Wyspowym. I bądź tu mądry.

Lubomir – mapa szlaków turystycznych | mapa-turystyczna.pl

Najważniejsze informacje

Pasmo górskie: Beskid Wyspowy (wg J. Kondrackiego) / Beskid Makowski (wg KGP i nowej regionalizacji z 2018 r.)
Wysokość: 904 m n.p.m.
Województwo: małopolskie
Najbliższe popularne punkty startowe: Przełęcz Jaworzyce, Lipnik, Kudłacze, Poręba
Forma ochrony przyrody: brak (szczyt znajduje się poza granicami parków narodowych)
Położenie: Pasmo Lubomira i Łysiny
W pobliżu: Łysina, Trzy Kopce
Schronisko w pobliżu: Schronisko PTTK na Kudłaczach (ok. 1:00 h szlakiem)

Charakter szczytu

Lubomir to góra o charakterze wybitnie leśnym, co dla jednych będzie wadą, a dla innych (zwłaszcza tych z lękiem wysokości) ogromną zaletą. Nie ma tu spektakularnych urwisk, otwartych grzbietów czy skalistych podejść. Całość szczytu i większość szlaków prowadzących na wierzchołek jest szczelnie osłonięta przez gęsty, bukowy las.

To miejsce ma w sobie pewną dozę surowości, ale wynika ona nie z trudności terenu, a z faktu, że wierzchołek jest zacieniony i dość zamknięty. Jedynym elementem, który „rozbija” tę leśną monotonię, jest nowoczesny budynek obserwatorium astronomicznego. To ono nadaje Lubomirowi sens turystyczny – bez niego byłby to po prostu kolejny, mało wyróżniający się pagórek w beskidzkim paśmie. Dla osób wrażliwych na ekspozycję Lubomir jest „bezpieczną przystanią” – tutaj poczucie stabilności pod stopami nie opuszcza nas ani na moment.

Czy szczyt jest widokowy: nie (wierzchołek jest całkowicie zalesiony)
Tabliczka: jest na szczycie
Instalacja na szczycie: tak, Obserwatorium Astronomiczne im. Tadeusza Banachiewicza (możliwe zwiedzanie w określonych godzinach)
Schronisko: nie; najbliższym punktem z gastronomią i noclegiem jest Schronisko PTTK na Kudłaczach, oddalone o około godzinę marszu

Widoki z Lubomira i okolic

Lubomir to „widokowe zero” – wierzchołek jest szczelnie zalesiony, co gwarantuje brak lęku przed ekspozycją, ale i brak panoram. Jedynym konkretnym punktem widokowym w sąsiedztwie jest Polana Spadzista, położona 5 minut od szczytu w stronę Kudłaczy (w obniżeniu między Lubomirem a Trzema Kopcami). Otwiera się z niej widok na północno-wschodnią stronę w kierunku Beskidu Wyspowego, który można kontemplować z ustawionych tam ławek.

Szlaki na Lubomir

Na Lubomir prowadzi kilka wariantów, a każdy z nich to technicznie łatwy spacer bez ekspozycji. Najpopularniejszy jest czerwony szlak z Przełęczy Jaworzyce, który można skrócić podjeżdżając na darmowy parking przed Parylówką.

Najkrótsze podejście zaczyna się na parkingu w Lipniku-Majdówka. Na szczyt dotrzemy w godzinę zielonym szlakiem.

Najłatwiejsze podejście (najmniej strome) zaczyna się z parkingów pod Schroniskiem PTTK na Kudłaczach i wiedzie czerwonym szlakiem grzbietowym.

Bardziej urozmaiconą, ale i o wiele dłuższą opcją jest start z Pcimia, Przełęczy Zasnańskiej lub z Myślenic. Możliwości dotarcia na szczyt Lubomira jest naprawdę sporo. Niezależnie od wyboru, każda z tych opcji to bezpieczna, leśna wędrówka, na której trudno o zawroty głowy.

Dlaczego warto tu wejść

Lubomir to pozycja obowiązkowa przede wszystkim dla kolekcjonerów Korony Gór Polski. Warto się tu wybrać, jeśli szukasz w górach całkowitego spokoju i braku stresu związanego z wysokością — las skutecznie izoluje od jakiejkolwiek ekspozycji, co czyni ten szczyt wyjątkowo komfortowym dla osób z akrofobią. Głównym argumentem pozostaje jednak obserwatorium astronomiczne, które nadaje temu miejscu unikalny, naukowy charakter. To góra, na którą wchodzi się dla satysfakcji z osiągniętego celu i odpoczynku w ciszy bukowego lasu, a nie dla walki o spektakularne kadry.