500
Beskid Wyspowy

Luboń Wielki (1022 m n.p.m.) – Beskid Wyspowy

EKSPOZYCJA

1 / 10

Pamiętaj: Ocena ekspozycji na szlaku to moje subiektywne odczucie.
Wrażliwość na przestrzeń jest bardzo indywidualna, dlatego traktuj ten wskaźnik jako orientacyjną wskazówkę, a nie twardą regułę.
Jeśli na szczycie znajduje się na przykład wieża widokowa, ocena ekspozycji może być wyższa.

Luboń Wielki to jeden z tych szczytów Beskidu Wyspowego, które nie robią największego wrażenia samym wierzchołkiem. To góra o mocno „wyspowej”, dobrze rozpoznawalnej sylwetce, jednak sam szczyt pozostaje w dużej mierze zalesiony i daje tylko bardzo ograniczone widoki. O charakterze tego miejsca decyduje coś innego: stare schronisko, gołoborze oraz Perć Borkowskiego, która należy do najbardziej charakterystycznych podejść w całym Beskidzie Wyspowym. Dzięki temu Luboń Wielki zapada w pamięć nie jako klasyczny szczyt widokowy, lecz jako miejsce o własnym, surowszym i bardzo wyrazistym charakterze.

Najważniejsze informacje

  • Pasmo górskie: Beskid Wyspowy
  • Wysokość: 1022 m n.p.m.
  • Województwo: małopolskie
  • Najbliższe popularne punkty startowe: Rabka Zaryte (niebieski i żółty szlak), Rabka-Zdrój (zielony szlak), Przełęcz Glisne (czerwony szlak) oraz Naprawa Mały Luboń (niebieski szlak)
  • W pobliżu: Szczebel, gołoborze na Perci Borkowskiego
  • Schronisko: Schronisko PTTK na Luboniu Wielkim

Charakter szczytu

Luboń Wielki ma bardzo wyraźny, typowo wyspowy charakter: jest stromą, dobrze odcinającą się od otoczenia górą, ale sam wierzchołek nie daje takiego finału, jakiego można by się spodziewać po jego sylwetce. O wartości tego miejsca decyduje nie tyle sam czubek, ile całe otoczenie szczytowe — niewielkie schronisko, obecność wieży przekaźnikowej oraz przede wszystkim charakter dojść, z których najmocniej wyróżnia się Perć Borkowskiego z gołoborzem i Dziurawymi Turniami.

  • Czy szczyt jest widokowy: częściowo — najlepsze widoki na Tatry są z Dziurawych Turni
  • Tabliczka: jest
  • Instalacja na szczycie: schronisko, wieża przekaźnikowa, punkt meteorologiczny
  • Schronisko: jest na samym szczycie

Widoki z Lubonia Wielkiego

Widoki z Lubonia Wielkiego nie są jego najmocniejszym atutem w takim sensie, jak na typowych beskidzkich szczytach widokowych. Sam wierzchołek jest w dużej mierze osłonięty lasem, dlatego panorama pozostaje ograniczona i otwiera się tylko w wybranych miejscach. Najwięcej daje niewielki taras i okolice schroniska, a także niektóre fragmenty podejścia, zwłaszcza w rejonie Perci Borkowskiego i gołoborza. Przy dobrej przejrzystości można stamtąd zobaczyć Tatry i część okolicznych pasm, ale w przypadku Lubonia Wielkiego widoki są raczej dodatkiem do całej trasy niż jej głównym finałem.

Szlaki na Luboń Wielki

Na Luboń Wielki prowadzi kilka znakowanych wariantów, ale ich charakter jest wyraźnie różny. Najczęściej wybieranym punktem startowym jest Rabka-Zaryte, skąd można wejść na szczyt niebieskim albo żółtym szlakiem. To właśnie żółty szlak prowadzi przez Perć Borkowskiego z gołoborzem i daje najbardziej charakterystyczne, surowe podejście na Luboń Wielki. Ten wariant zdecydowanie lepiej pokonywać pod górę niż schodzić nim w dół, zwłaszcza przy mokrej skale, błocie albo oblodzeniu. Niebieski szlak z Rabki-Zaryte to z kolei bardziej klasyczne i mniej wymagające dojście. Dla osób, które lubią wycieczki w formie pętli, Luboń Wielki jest bardzo dobrym celem właśnie dlatego, że można wejść żółtym szlakiem przez Perć Borkowskiego, a zejść wygodniej niebieskim do Rabki-Zaryte.

Spokojniejsze wejście oferuje także zielony szlak z Rabki-Zdroju. Od strony Przełęczy Glisne na szczyt prowadzi czerwony szlak, dobry dla osób, które wolą krótszy i prostszy wariant dojścia. Osobną opcją jest również podejście z Naprawy Mały Luboń niebieskim szlakiem — mniej oczywiste, ale warte uwagi, jeśli ktoś chce wejść na Luboń Wielki od innej strony.

Trasy opisane na blogu

Jeśli chcesz zobaczyć Luboń Wielki w praktyce, sprawdź opisy tras prowadzących przez szczyt z różnych stron Beskidu Wyspowego.

Dlaczego warto tu wejść

Luboń Wielki warto odwiedzić nie dlatego, że oferuje efektowny, w pełni otwarty szczyt, ale dlatego, że daje trasę o bardzo wyrazistym charakterze. Perć Borkowskiego z gołoborzem, stare schronisko tuż pod wierzchołkiem i surowszy niż na wielu innych beskidzkich górach klimat sprawiają, że to wejście ma własną tożsamość i nie zlewa się z dziesiątkami podobnych wycieczek. To jeden z tych szczytów, na które idzie się bardziej dla samej drogi, charakteru miejsca i konkretnego górskiego klimatu niż dla szerokiej panoramy na mecie.

Galeria zdjęć

Skomentuj

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *