Krzystonów i Jasień z Lubomierza 🔁❄️

Wstyd się przyznać, ale przez wszystkie lata wyjazdów do Lubomierza nigdy specjalnie nie chodziłem po Beskidzie Wyspowym. Relaks na tarasie albo przy kominku w chacie rozleniwiał tak skutecznie, że jeśli już gdzieś się ruszałem, to maksymalnie na Polanę Łąki — i z powrotem. Dlatego ta wycieczka była dla mnie jak przysłowiowe odkrycie Ameryki.

Krzystonów bez „sz”

14 grudnia w Lubomierzu zima była jak z bajki: mróz, śnieg, słońce i malownicze chmury w przeróżnych formach. Idealne warunki na spacer po Beskidzie Wyspowym. Celem był Krzystonów (często błędnie nazywany „Krzysztonów”) przez Jasień.

Nazwa „Krzystonów” pochodzi najpewniej od osoby lub rodu Krzystonów, którzy byli związani z tymi terenami — gospodarowali tu, wypasali owce albo mieszkali w pobliżu. Nie ma to nic wspólnego z żadnym Krzysztofem. Zresztą — tabliczka na szczycie rozwiewa wszelkie wątpliwości.

Zima jak z obrazka

Ruszyłem z Mądrówki punktualnie o 9:00, znanym mi nieoznakowanym leśnym traktem prowadzącym w stronę Polany Łąki, przez którą przebiega zielony szlak. Ten 3-kilometrowy odcinek ma średnie nachylenie 12%, miejscami dochodzące do 25%.

Po połączeniu się ze szlakiem zielonym czekało mnie łagodne, nieco ponad kilometrowe podejście na Jasień (średnie nachylenie 8%). Choć ani ten odcinek, ani sam szczyt nie oferują żadnych widoków, to tego dnia otaczająca mnie bajkowa zima i ledwo przetarty szlak w zupełności to rekompensowały. Przygoda i estetyczne doznania — gwarantowane.

Kolejny punkt na trasie to rozjeżdżona przez quady lub ciągniki Polana Skalne wraz ze szczytem Kutrzyca 1054 m n.p.m. — i to one okazały się game-changerem tej wycieczki. Widok z polany zapierał dech: śnieżna bajka, rozległa opadająca łąka z małym szałasem w dole, a w tle… Tatry. Ten obraz mam w głowie do dziś. Niezapomniany!

Dumbphone

Niestety, warunki atmosferyczne szybko pokazały słabość mojego smartfona. Mróz sprawił, że telefon błyskawicznie się rozładował, a wilgoć — przez opady śniegu — uniemożliwiła jego ładowanie (system bezpieczeństwa wykrył wodę w gnieździe). Zostałem bez możliwości robienia zdjęć. Byłem tak sfrustrowany, że w tamtym momencie postanowiłem: na zimowe wycieczki muszę zabierać dedykowany aparat. Mały, pancerny, mrozo- i wodoodporny, z wymiennymi bateriami. Telefon nie sprawdza się w takich warunkach.

Krzystonów

Odcinek Kutrzyca – Pieżguła – skrzyżowanie szlaków pod Krzystonowem to lekko opadająca leśna ścieżka. Spotkałem tu pierwszą i jedyną osobę tego dnia — wyskoczyła zza zakrętu jak zjawa, akurat gdy byłem pogrążony w kontemplacji śnieżnej ciszy. Trochę się przestraszyłem.

Ostatni fragment — niespełna pół kilometra — to podejście do skrzyżowania szlaków i krótki odbit z żółtego w stronę tabliczki szczytowej.

Sam szczyt? „Szczyt bez szczytowania” — ukryty w lesie, bez widoków i bez wyraźnej formy. Ale to szósty najwyższy wierzchołek Beskidu Wyspowego i punkt w Koronie tego pasma. W tamtych warunkach wart był mimo wszystko drobnego wysiłku.

Off-trail

Żaden oficjalny szlak nie prowadził z powrotem do punktu wyjścia w Lubomierzu, więc trasę powrotną wytyczyłem sam: zielonym szlakiem przez Polanę Wały, a potem leśnymi drogami w kierunku Miznówki 969 m n.p.m. Tam wskoczyłem na żółty szlak z Jasienia, by po 500 metrach odbić w stronę Potoku Dudów i Lubomierza-Dudów, a dalej przez wieś dotrzeć do Mądrówki.

Ten niemal 8-kilometrowy odcinek nie był technicznie trudny — nachylenie spacerowe, raz w górę, raz w dół. Największy spadek zanotowałem za Polaną Wały (ok. 20% na 500 metrach). Mimo wszystko marsz wymagał wysiłku — w wielu miejscach zalegał świeży śnieg, miejscami po kolana. Ale to tylko dodawało klimatu. Przez całą trasę byłem sam na sam z zimą w Beskidzie Wyspowym.

Łącznie pokonałem nieco ponad 13 kilometrów w niespełna 4 godziny, z przerwą na drugie śniadanie w kuchni polowej bazy namiotowej na Polanie Wały. Wycieczka, która miała być lokalnym spacerem, okazała się jedną z najbardziej klimatycznych zimowych przygód sezonu.

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Krzystonów przez Jasień i Kutrzycę z Mądrówki
🔹 Ekspozycja: brak. Cała trasa prowadzi przez lasy, polany i szerokie leśne ścieżki. Nie występują urwiska, odsłonięte grzbiety ani punkty widokowe o charakterze ekspozycyjnym. Wszystkie podejścia są osłonięte, a otwarte przestrzenie – jak Polana Skalne – nie budzą lęku wysokości.
🔹 Trudności techniczne: niskie. Szlak nie stawia żadnych wyzwań technicznych – podejścia są łagodne, a zejścia nie wymagają szczególnej kondycji. Poziom trudności oceniam na niski (3/10), głównie ze względu na długość pętli i ewentualne zalegające zimą zaspy.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Brak

Dla mnie to była jedna z tych tras, które pozwalają całkowicie wyłączyć myślenie o lęku wysokości. Las, śnieg, cisza – pełne bezpieczeństwo psychiczne. Ekspozycji nie było nawet przez chwilę. Idealna zimowa wyprawa z klimatem i spokojem w tle.

Zdjęcia ze szlaku

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•