Korona Gór Polski 👑 Babia Góra i Mała Babia Góra od Przełęczy Krowiarki 🔁❄️🏡

W grudniu 2023 roku dołączyłem do klubu Korony Gór Polski i nie mogłem zacząć inaczej niż od Królowej. Znając jej kapryśny charakter, wybrałem dzień jak z bajki: piękna, śnieżna aura, pełne słońce, temperatura między -5°C a -10°C i – co najważniejsze – zero wiatru! Żeby nie iść tą samą trasą co jesienią, dorzuciłem do pętli Małą Babią Górę i powrót przez Żywieckie Rozstaje.

Zima, jak z bajki

Na Przełęczy Krowiarki zjawiłem się rzutem na taśmę – o 9:00 zostały dosłownie dwa wolne miejsca na parkingu. Czerwony szlak był już dobrze udeptany przez innych turystów, a raczki okazały się absolutnie niezbędne.

Mając w pamięci moją pierwszą, jesienną wycieczkę na Diablak, mogłem porównać, jak inaczej wygląda ta trasa zimą. Więcej wysiłku, więcej potu, więcej ciszy. Błękit nieba, blask słońca i biały puch tworzyły oślepiającą mieszankę. Witamina D wisiała w powietrzu jak budyń.

Największym zaskoczeniem była ilość śniegu powyżej Sokolicy – bujna kosodrzewina, która wyznaczała szlak, po prostu… zniknęła. Wszystko przykryte równą, białą warstwą. Kępa, Gówniak, Babia – wyglądały jak lodowa pustynia.

Tym razem to Mała Babia pokazała pazurki

Wejście na Diablak zajęło mi 1:55 h, podczas gdy jesienią było to niecałe 1:30. Niby ta sama trasa, ale warunki zrobiły ogromną różnicę – warto o tym pamiętać planując zimowe wypady.

Czerwony szlak był porządnie przetarty, ale już zejście w stronę Przełęczy Brona – znacznie mniej. A to był dopiero początek „zabawy”. Cyl, czyli Mała Babia Góra, choć niepozorna, tego dnia dała mi solidny wycisk. Wejście na nią oznaczało brnięcie w śniegu do kolan, miejscami do pasa.

Zejście było jeszcze ciekawsze – próbowałem trafiać w istniejące zapadnięte ślady, ale z moim rozmiarem kroku nie zawsze się to udawało. Co chwila zapadałem się po uda, czasem głębiej. Odcinek 500 metrów zamienił się w małą batalię o przetrwanie, ale… przeszedłem go 20 minut szybciej niż przewidywały drogowskazy.

Najbardziej mozolny był jednak fragment między Żywieckimi Rozstajami a schroniskiem Markowe Szczawiny. Ledwo wydeptana ścieżka, noga za nogą, każdy krok na wagę sił. W schronisku – zdjęcie raczków, łyk herbaty, kostka czekolady i szybka kalkulacja: czy zdążę na parking przed zmierzchem?

Wyścig z czasem

Ostatni odcinek – 6,5 km Górnym Płajem – był na szczęście wyratrakowany przez setki butów. Dzięki temu udało się dotrzeć do auta w 1 h 20 min. Zmierzch zapadał, ja też prawie. Po raz pierwszy od dawna dotarłem do granicy swoich możliwości – zarówno kondycyjnych, jak i mentalnych.

Ale to był dzień z tych, które zostają w głowie na długo. Epicka wyprawa w królewskich warunkach – godne otwarcie projektu Korona Gór Polski. 🙂

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Odcinek: Przełęcz Krowiarki – Sokolica – Kępa – Gówniak – Babia Góra (czerwony szlak)
🔹 Charakterystyka: Trasa rozpoczyna się na Przełęczy Krowiarki i prowadzi czerwonym szlakiem przez las, następnie przez kosodrzewinę i skaliste partie. Szlak jest dobrze oznakowany i popularny wśród turystów.
🔹 Ekspozycja: Niska. Większość trasy przebiega w terenie osłoniętym, ekspozycja pojawia się dopiero w najwyższych partiach, gdzie teren jest bardziej otwarty.
🔹 Trudności techniczne: Umiarkowane. Szlak jest dobrze utrzymany, jednak podejście jest długie i miejscami strome, co może być wymagające kondycyjnie.

🥾 Odcinek: Babia Góra – Przełęcz Brona – Mała Babia Góra – Cyl – Górny Płaj – Schronisko Markowe Szczawiny – Przełęcz Krowiarki
🔹 Charakterystyka: Zejście z Diablaka stromym odcinkiem na Przełęcz Brona, następnie ponowne podejście na Małą Babią Górę, skąd szlak prowadzi grzbietem przez Cyl i lasem w dół.
🔹 Ekspozycja: Niska. Zejście z Diablaka może dawać poczucie otwartej przestrzeni, ale nie ma realnych przepaści ani miejsc wymagających asekuracji.
🔹 Trudności techniczne: Umiarkowane. Zejście z Brony jest strome i może być śliskie przy mokrej nawierzchni. Dalsza część szlaku jest łatwa technicznie, ale długa i może wymagać dobrej kondycji.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Zejście z Diablaka na Przełęcz Brona jest strome i wymaga ostrożności, zwłaszcza przy silnym wietrze lub mokrej nawierzchni.
🔹 Trasa w całości prowadzi przez teren otwarty i eksponowany na warunki atmosferyczne – upewnij się, że prognoza pogody jest stabilna.
🔹 W sezonie trasa jest bardzo uczęszczana – szczególnie newralgiczne punkty mogą być zatłoczone.
🔹 Wędrówka w wariancie pętli to ponad 15 km i ponad 1000 m przewyższenia – wymaga dobrej kondycji i przygotowania.

Dla osoby z akrofobią pętla przez Babią Górę i Małą Babią nie niesie większego ryzyka – choć miejscami teren jest otwarty i wietrzny, nie występują realne przepaście ani wąskie grzbiety. Dla mnie, osoby z lękiem wysokości, był to wysiłek kondycyjny, ale nie emocjonalny. Jedynie zejście z Diablaka wymagało większej czujności.

Zdjęcia ze szlaku

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•