Noc na Łomnicy i Łomnicka Przełęcz

To nie będzie opis przebytego szlaku, bo choć Łomnica jest drugim co do wysokości po Gerlach szczytem Tatr i wiele osób dociera na nią siłą własnych mięśni, ja ledwo byłem w stanie dotrzeć na nią kolejką linową. Nie przezwyciężę jednak swoich lęków, jeśli nie będę się z nimi oswajać. Noc na Łomnicy to kolejny etap mojej terapii w ogromnym stopniu kontrolowany bez ryzyka. Nie najtańszy, ale kto by tam liczył pieniądze, kiedy w grę wchodzi miłość. Miłość do małżonki i miłość do gór jednocześnie 🙂

Rok w tajemnicy

Łomnicę i kolejkę na szczyt zobaczyłem po raz pierwszy we wrześniu 2023 roku przy okazji wycieczki https://szlakmnietrafi.pl/zielony-i-bialy-staw-kiezmarski/. Od razu zacząłem googlać, żeby dowiedzieć się wszystkiego o samym szczycie, kolejce, okolicy, eksplorując ją jednocześnie na wirtualnych mapach. Dotarło do mnie także, że na szczycie znajduje się mikrohotel, gdzie można wynająć jeden z dwóch pokoi, aby spędzić noc na szczycie. Strasznie się wtedy tym zajarałem. Kilka miesięcy później planując kolejną rocznicę ślubu zdecydowałem się zarezerwować noc na Łomnicy. W sumie miałem szczęście, bo hotel cieszy się dużym zainteresowaniem i terminy szybko się rozchodzą. Kilka miesięcy utrzymywałem w tajemnicy tę niespodziankę. Tak naprawdę moja żonka zorientowała się, co się dzieje dopiero na parkingu w Tatrzańskiej Łomnicy.

Epopeja w punktach

Przygotowałem cały opis, na jakie etapy podzielona jest wjazd na szczyt, w jaki sposób zostaliśmy przyjęci, jak wyglądał hotel, pokój, co jedliśmy itd. W połowie przygotowania tego wpisu zorientowałem się jednak, że jest on tak długi, że nikt nie będzie go czytać. Wyszła mi telenowela z domieszką horroru, zakończona happy endem… W związku z powyższym ograniczę się jedynie kilku punktów, które choć trochę oddadzą nasze kilkanaście godzin z Łomnicą.

1. Już sam wjazd kolejką na Łomnicę był dla mnie traumatyczny. Musiałem stać przodem do kierunku jazdy, żeby nie widzieć oddalającej się ziemi. Za to widziałem zbliżającą się prawie pionową skalną ścianę góry pokrytej chmurami na szczycie.
2. W cenie biletu są różne usługi (parking, wjazd kolejką, poczęstunki na stacji pośredniej, kolacja, śniadanie, przytulny pokój z widokiem na Durny Szczyt, szampan, prezenty) ale jedna rzecz przebija wszystko. Od późnego popołudnia, przez wieczór, noc, aż do poranka Łomnica jest tylko Wasza. Macie górę na wyłączność! Biorąc pod uwagę jak mało jest tam miejsca i jak tłoczno się robi w momencie wjazdu pierwszego wagonika z turystami następnego dnia, to jest to prawdziwy luksus.
3. Mieliśmy dużo szczęścia, bo choć popołudnie i wieczór obfitował w chmury wokół szczytu, a widoczność ograniczała się do kilku metrów, to wschód słońca rozwiał z wolna wszystko powoli odsłaniając kosmiczne widoki.
4. A co z moją akrofobią na szczycie Łomnicy? Tak to mniej więcej wyglądało: najpierw zacząłem od otwarcia i zamknięcia drzwi na zewnątrz. Podmuch powietrza i panika. Powrót do pokoju i uspokojenie nerwów. Potem kolejne wyjście i kilkunastosekundowa próba oswojenia się z faktem, że stoję na zewnątrz. I znowu powrót. Potem znowu wyjście i cztery kroki wzdłuż ścian hotelu i znowu ucieczka. Potem wyjście, cztery kroki i podejście do stolika. Ucieczka. Znowu powrót, cztery kroki, stolik i znowu cztery kroki. Odwrót. I tak non stop. Podczas gdy moja żona, chodziła po szczycie fotografując wszystko dookoła i ciesząc się chwilą, ja prowadziłem walkę na śmierć i życie. Zanim udało mi się stanąć na słynnym balkonie łomnickim, minęło co najmniej kilkadziesiąt takich oswajających prób.
5. Następnego dnia po zjechaniu nad Łomnicki Staw zdecydowaliśmy się wjechać krzesełkiem na Łomnicką Przełęcz skąd prowadzi „płaski” zielony szlak na Wielką Łomnicką Basztę. Nie możecie tego przegapić. Widoki zapierające dech w piersi. Można podglądać niezłomnych wspinających się na Łomnicę Lamentem Emericiego, podziwiać Kieżmarski Szczyt lub z drugiej strony Lodowy Szczyt, Jeziora Spiskie, Sławkowski Szczyt, Zimnowodzką Grań, Dolinę Małej Zimnej Wody czy Gerlach. To jeden wielki, półkilometrowy punkt widokowy. Fenomenalna emerycka wycieczka bez kropli potu. Po nocy na Łomnicy, choć ekspozycja jest w tym miejscu wyraźna, to odczuwałem ją minimalnie, stresując się jedynie widokiem beztroskich turystów i dzieci skaczących po skałach.

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Łomnica 2634 m n.p.m. (kolejką z Tatrzańskiej Łomnicy)
🔹 Ekspozycja: ogromna. Sama podróż kolejką linową na Łomnicę to doświadczenie o bardzo wysokim poziomie ekspozycji – wagonik pokonuje ogromne przewyższenie nad przepaściami, a widoki z kabiny są całkowicie odsłonięte. Górna stacja kolejki znajduje się na skalnej grani z pionowymi ścianami dookoła, a przestrzeń wokół tarasu widokowego może wywoływać silne objawy akrofobii.
🔹 Trudności techniczne: brak. Trasa nie jest piesza – całość odbywa się przy pomocy kolei linowej, bez potrzeby pokonywania szlaku ani trudnego terenu. Na miejscu poruszamy się jedynie po wybetonowanym tarasie i wąskich schodkach technicznych w obrębie stacji.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Ekspozycja w wagoniku i na tarasie widokowym może być trudna do zniesienia – dla osób z silną akrofobią przejazd może być zbyt intensywny.
🔹 Z górnej stacji nie ma możliwości łatwego zejścia – jedyną drogą w dół jest kolejka.
🔹 Wrażenie „zawieszenia w powietrzu” może być wzmacniane przez wiatr, chmury i brak osłony balustrad od strony przepaści.

Dla mnie to była jazda na krawędzi psychicznej wytrzymałości – wysokość, ekspozycja i brak możliwości odwrotu wywołały uczucie niemal paniki. Nie był to szlak, ale doświadczenie, które osoby z lękiem wysokości powinny bardzo dobrze przemyśleć. Ekspozycja absolutnie ekstremalna. Dzięki braku presji czasu oraz innych osób dookoła, mogłem ten lęk oswajać swoim tempem, co bardzo pomogło.

🥾 Wielka Łomnicka Baszta z Łomnickiej Przełęczy (zielony szlak)
🔹 Ekspozycja: umiarkowana. Szlak prowadzi przez odsłonięty teren, w pełni otwarty na przestrzeń Tatr Wysokich. Choć technicznie bezpieczny i szeroki, widok w kierunku Łomnicy, Kieżmarskiego i Lodowego Szczytu, a także rozległa panorama Doliny Małej Zimnej Wody mogą budzić lekki niepokój u osób wrażliwych na otwartą przestrzeń. Nie występują jednak przepaście ani wąskie przejścia.
🔹 Trudności techniczne: bardzo niskie. Trasa jest krótka, niemal płaska i świetnie nadaje się na spokojny spacer. Podłoże jest kamieniste, ale wygodne. Nie wymaga kondycji ani szczególnego przygotowania.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Przy dobrej pogodzie szlak może przyciągać wielu turystów – warto zachować spokój wobec beztroskich zachowań innych osób w pobliżu skał.
🔹 Ekspozycja może być wzmacniana przez silne światło i wiatr.

Po nocy spędzonej na Łomnicy, ta część wycieczki była dla mnie wręcz relaksująca. Choć ekspozycja jest wyraźna – otwarta przestrzeń i skalne otoczenie przypominają, że jesteśmy wysoko – nie odczuwałem lęku. Więcej niepokoju wywoływali u mnie beztroscy turyści, niż sam szlak. To jedna z tych tras, które dają spektakularne widoki bez stresu i bez potu.

Zdjęcia

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•