Lubań z Kluszkowców 🔁🗼

Mglisto i jesiennie

Wyruszyliśmy z pustego parkingu pod wyciągami na górę Wdżar około godziny 8. Poranek był szary i pochmurny, ale prognozy zapowiadały rozpogodzenia, więc z nadzieją ruszyliśmy w stronę żółtego szlaku. Dotarliśmy do niego przez Rezerwat Modrzewie, pomiędzy ulicą Modrzewiową a Leśną w Kluszkowcach.

Żółty szlak prowadzi umiarkowanym nachyleniem (średnio 10%) do skrzyżowania na Jaworzynach Ochotnickich, gdzie łączy się z czerwonym i zielonym. Dotarcie do tego miejsca zajęło nam 1:30 h.

Zima jak z bajki

Zostawiliśmy za sobą mgły i usłany liśćmi leśny trakt. W ciągu zaledwie 20 minut krajobraz całkowicie się zmienił. Nad naszymi głowami pojawiło się błękitne niebo, a otaczające nas drzewa przyprószone były świeżym śniegiem — niczym wycięte z zimowej pocztówki.

Od momentu połączenia szlaków trasa wiedzie łagodnie przez grzbiet (średnie nachylenie ok. 3%) przez około kilometr. Ostatnie pół kilometra to już wyraźniejsze podejście — nachylenie wzrasta do 25%, więc trzeba się lekko wysilić, ale to nic trudnego. Każdy spokojnie dotrze na szczyt swoim tempem. Nam przejście z Kluszkowców zajęło 2:05 h.

Wyspa Tatry

Wieża widokowa na Lubaniu to solidna, drewniana, 28-metrowa konstrukcja, z której przy dobrej widoczności można zobaczyć Tatry w pełnej krasie. Chyba tylko wieża na Magurkach (obok Kiczory w Gorcach) jest bliżej w linii prostej.

Tego dnia, dzięki inwersji, mgły przykrywały gęsto Jezioro Czorsztyńskie, Spisz i Pogórze Podtatrzańskie. Lubań wyglądał jak samotna łódź płynąca przez bezkresne morze, a Tatry na horyzoncie — jak wyspa. Po uczcie dla oczu przyszła pora na coś dla żołądka — śniadanie w wiacie przy bazie namiotowej.

Wiosenna magia

Pętlę kontynuowaliśmy niebieskim szlakiem, schodząc z Lubania. O ile zima przywitała nas na Jaworzynach Ochotnickich, o tyle za szczytem czekała już „wiosna”. Pełne słońce, błękit nieba i brak śniegu wzmacniały to wrażenie.

Pierwsze kilkaset metrów zejścia jest dość strome — nawet bardziej niż podejście od wschodu — bo średnie nachylenie sięga tu 28%. Przy błotnistym podłożu trzeba było zachować ostrożność, bo o poślizg nietrudno. Przy ruinach bacówki odbiliśmy w prawo, kontynuując zejście niebieskim szlakiem.

Odcinek prowadzący do granicy lasu, tuż przed kompleksem wyciągów na Wdżar, zaskoczył nas spektaklem światła i mgieł. Las wyglądał jak zaczarowany — bajka, którą chce się zapamiętać na zawsze. Choć zejście miało ok. 3 km, zamiast koncentrować się na marszu, co rusz zatrzymywaliśmy się, próbując uchwycić ten magiczny klimat na zdjęciach. Niezapomniane wrażenia!

Lato na finał

Szlak był właściwie pusty. Gdy dotarliśmy na łąki u podnóża góry Wdżar, mgły i cień ustąpiły miejsca ostremu listopadowemu słońcu. Czuć było… lato. Żar lał się z nieba, jakby ktoś zmienił porę roku po raz czwarty tego dnia.

Aby dotrzeć z powrotem na parking, opuściliśmy niebieski szlak i skręciliśmy w prawo za Karczmą Koliba. Asfaltową drogą zeszliśmy na nadal pusty, ogromny parking w Kluszkowcach przy ulicy Kamieniarskiej.

Cała wycieczka, z przerwami, zajęła nam nieco ponad 4,5 godziny. Dzięki „czterem porom roku” była to wyprawa, którą będziemy długo wspominać. I którą — jak sądzę — jeszcze nie raz powtórzymy.

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Lubań 1211 m n.p.m. z Kluszkowców
🔹 Ekspozycja: znikoma. Szlak na Lubań nie zawiera żadnych miejsc o charakterze ekspozycyjnym. Cała trasa biegnie przez lasy i polany, bez stromych urwisk czy odsłoniętych grzbietów. Jedyne odczucie wysokości może pojawić się na szczycie — przy wejściu na 28-metrową, drewnianą wieżę widokową. Samo przebywanie na wieży, szczególnie przy wietrze, może wywołać lekki dyskomfort, ale jest to całkowicie opcjonalne.
🔹 Trudności techniczne: niskie. Podejścia są łagodne i równomierne, a szlaki dobrze utrzymane.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Brak

Trasa w pełni komfortowa dla osób z lękiem wysokości. Ekspozycja praktycznie nie występuje — jedyne napięcie może pojawić się na wieży widokowej, ale samo podejście na Lubań i zejście z niego są spokojne i osłonięte. Idealna pętla na oswojenie z górami.

Zdjęcia ze szlaku