Korona Gór Polski 👑 Czupel 930 m n.p.m.

Na sam koniec szalonego pod względem liczby odwiedzonych szlaków maja 2024 roku postanowiłem zdążyć dołożyć do Korony Gór Polski najwyższy szczyt Beskidu Małego – Czupel. Domknięcie pętli oparłem na krótkiej podróży pociągiem z Wilkowic do Łodygowic.

Ruszyła maszyna powoli ospale

Wyjazd z Krakowa o 4:30 pozwolił uniknąć korków i o 6:00 byłem już na bezpłatnym parkingu przy dworcu PKP w Łodygowicach. Wybrałem czerwony szlak przebiegający obok dworca, dobrze oznakowany nawet w samej miejscowości. Powoli luzująca się zabudowa Łodygowic przekształca się w łąki i pola, a po niecałych trzech kilometrach docieramy do lasu.

Na potrzeby dojazdu do pobliskiego kamieniołomu (chyba) droga wyłożona jest betonowymi płytami, ale w którymś momencie się kończą, a szlak staje się błotnisty – za sprawą cienia i kół ciężarówek. Za kamieniołomem szlak staje się przyjemny, a nachylenie pozostaje na niezmiennym, niskim poziomie (średnio ok. 6,5%).

Pod Przysłopem (ok. 4,5 km) po lewej stronie znajduje się ciekawa formacja skalna o kuszącej nazwie Diabelski Kamień. To rzut beretem od głównego szlaku, więc warto podejść, żeby ją zobaczyć. Kilkaset metrów dalej szlak zaczyna mocniej piąć się w górę aż do Przełęczy pod Czuplem – średnie nachylenie zmienia się na 16%, ale miejscami sięga nawet 34%. Ostatnie półkilometrowe podejście na przełęcz jest mozolne i mocno przyspiesza bicie serca. Dobra wiadomość jest taka, że to koniec trudności na trasie (no może poza kilkudziesięcioma metrami przed samym Czuplem). Z przełęczy na szczyt dostałem się w niecałe 20 minut niebieskim szlakiem.

Kolejny na listę „Szczyt bez szczytowania”?

Sam szczyt o mały włos a wpisałby sięna moją listę „Szczytów bez szczytowania” – raz, że nie oferuje absolutnie żadnych widoków, a dwa – sprawia wrażenie, jakby żadnym szczytem nie był. Gdyby nie tabliczka, masa kamiennych kopczyków i miejsce do wypoczynku (to one go „ratują”), minąłbym Czupla bez mrugnięcia.

Dalsza wędrówka w kierunku Magurki – wbrew moim oczekiwaniom – nie oferuje specjalnych widoków. Choć poruszamy się granią łączącą Czupel z kolejnymi bezimiennymi wzniesieniami, las skutecznie ogranicza perspektywę. Po około 30-minutowym, niemal płaskim spacerze docieram do Schroniska PTTK na Magurce i rozsiadam się wygodnie trochę dalej przy Chacie na Magurce – na polanie z leżakami i widokiem na Skrzyczne.

Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las

Po godzinie odpoczynku ruszam w drogę powrotną czarnym szlakiem, mijając po drodze Chatkę na Rogaczu, która tego dnia dosłownie pękała w szwach. Uznałem, że nie będę dokładał tam jeszcze swojej obecności – wystarczyło mi moje własne tempo i cisza. Nieniepokojony przez nikogo schodzę średnio stromą ścieżką przez las w kierunku Wilkowic-Bystrej. Po nieco ponad 13 kilometrach docieram na ul. Malinową, dalej przez Żywiecką i Wyzwolenia trafiam na Dworcową, gdzie chwilę czekam na pociąg. Za kilka złotych wracam nim do Łodygowic, gdzie kończy się ta pętla z Beskidu Małego. Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!

⚠️ Wskazówki dla osób z lękiem wysokości

🥾 Korona Gór Polski 🖖 Czupel 930 m n.p.m. z Łodygowic do Wilkowic
🔹 Ekspozycja: brak. Szlak prowadzi przez lasy, bez grani, przepaści ani otwartych widokowych punktów, które mogłyby wywołać lęk wysokości.
🔹 Trudności techniczne: umiarkowane. Trasa liczy 14,6 km i ma 683 m podejść. Większość szlaku jest łagodna, ale podejście w końcowej części przed Przełęczą pod Czuplem jest strome i może dać się we znaki kondycyjnie – mimo to terenowo pozostaje łatwe. Zejście przez Magurkę do Wilkowic jest spokojne.

⚠️ Rekomendacje i ostrzeżenia
🔹 Brak

To jedna z tych tras, które mogą zmęczyć długością, ale nie narażają na żaden kontakt z ekspozycją. Jedynie strome podejście przed Przełęczą pod Czuplem może wywołać zadyszkę – nie lęk wysokości.

Zdjęcia ze szlaku

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•